Chirurgia ortognatyczna. Opcja leczenia chirurgicznego - gdzie nauka  spotyka się ze sztuką.      

• Wprowadzenie
   Planowanie chirurgicznego leczenia ortognatycznego oparte na estetyce
Wprowadzenie to wyjaśni, dlaczego oraz w jaki sposób - moim zdaniem - powinniśmy prowadzić leczenie tak, aby osiągać raczej parametry estetyczne, niż będące przeżytkiem parametry matematyczne. Opiszę, co uważam za biegłość kliniczną w XXI wieku, oraz co sprawiło, że zdefiniowałam moje dynamiczne cele leczenia. Objaśnię podstawowe               koncepcje, które pomagają osiągnąć cele zarówno czynnościowe, jak i dotyczące zębów oraz estetyki twarzy. Kierunki: strzałkowy, pionowy i poprzeczny, proporcje i relacje szczęk oraz zębów w twarzy mają podstawowe znaczenie dla naszego wrażenia równowagi, symetrii i harmonii twarzy, lub - co jeszcze ważniejsze - wrażenia ich braku, musimy więc doskonalić zarówno sztukę patrzenia, jak i sztukę widzenia.

• Szczegółowe omówienie planowania leczenia wad klasy III, prowadzącego do osiągnięcia parametrów  estetycznych
W tej prezentacji omówię szczegółowo planowanie leczenia pacjentów z wadami klasy III. Przedstawię szereg przypadków, omówione zostaną wszystkie aspekty planowania leczenia, od pierwszej wizyty, poprzez procedury przedchirurgiczne, opcje leczenia chirurgicznego, leczenie pochirurgiczne, retencję i opiekę pozabiegową.  Rozpoczniemy od omawiania przypadków łatwych i przejdziemy do trudniejszych, z jednoczesnym nasilaniem lub redukcją problemów w płaszczyźnie pionowej.

• Kierunek poprzeczny
Podstawową kwestią istotną dla kierunku poprzecznego jest uzyskanie odpowiedniego rozszerzenia łuków i utrzymanie go. Ponownie ilustrując temat licznymi przypadkami klinicznymi, omówimy różne metody ekspansji szczęki, szczególnie przy użyciu aparatów dystrakcyjnych wspartych na kości. Szczególną uwagę poświęcę zagadnieniu, jak przewidywać niestabilność w kierunku poprzecznym i jej zapobiegać.

• Szczegółowe omówienie planowania leczenia wad klasy II, prowadzącego do osiągnięcia parametrów estetycznych
W tej prezentacji omówię szczegółowo planowanie leczenia wad klasy II.
Ponownie rozpoczniemy od omawiania przypadków łatwiejszych, przechodząc stopniowo do trudniejszych, z licznymi przykładami różnych sytuacji klinicznych. Nacisk zostanie położony na przedchirurgiczne leczenie ortodontyczne, na to jak i dlaczego w tej fazie leczenia musimy ustawiać zęby we właściwych pozycjach.
Przeprowadzę porównanie i przedstawię różnice pomiędzy doprzednim wysuwaniem żuchwy (BSSO) a wydłużaniem żuchwy (ortogenezą dystrakcyjną) i podam jasne wskazania dotyczące dystrakcji.

• Pytania i odpowiedzi oraz dyskusja.

• Asymetria twarzy
Diagnostyka różnicująca i leczenie asymetrii twarzy stanowią jedne z najbardziej wymagających aspektów chirurgii ortognatycznej. Postaram się objaśnić niektóre z bardziej kontrowersyjnych zagadnień.

• Zagrożenia, ograniczenia i komplikacje
   Informowanie pacjentów i zarządzanie praktyką
Omówię dokładnie przyczyny rozczarowań, problemów i błędów w chirurgii ortognatycznej, jak i dlaczego one się zdarzają oraz, co najważniejsze, jak postarać się ich uniknąć.
Omówię również trudny temat nawrotów. Aby nauczyć się jak najwięcej na błędach, sądzę, że niezbędna jest długoterminowa ocena leczenia, a więc przedstawię dokumentację szeregu przypadków ilustrującą ich stan wiele lat po zakończeniu retencji.
Chirurgia ortognatyczna jest wybieralną procedurą chirurgiczną, więc spoczywa na nas odpowiedzialność poinformowania i pokierowania naszych pacjentów w kierunku bardzo trudnej decyzji, czy poddawać się zabiegowi chirurgicznemu. Słowem kluczowym jest tu komunikacja. Omówię zagadnienie postępowania z pacjentami wymagającymi chirurgicznych zabiegów ortognatycznych w warunkach obłożonego gabinetu ortodontycznego.

• Ciąć, czy nie ciąć. (Jak podejmować decyzję w przypadkach granicznych) Alternatywne metody leczenia
Jedna z najważniejszych decyzji w przypadkach granicznych jest to, czy zalecać opcję zabiegu chirurgicznego. Przekażę pewne wskazówki, pewne wskazania i przeciwwskazania, które pomogą w podejmowaniu tej decyzji oraz w omawianiu pewnych alternatywnych strategii leczenia.

• Podsumowanie i dyskusja




Dr Monica Palmer (Niemcy)

Dr Palmer prowadzi prywatną praktykę ortodontyczną w Berlinie, w Niemczech.
W dziedzinie ortodoncji, interesuje się głównie leczeniem interdyscyplinarnym pacjentów dorosłych, szczególnie leczeniem ortodontycznym połączonym z leczeniem chirurgicznym.

Głównym obiektem zainteresowań dr Palmer jest osteogeneza dystrakcyjna, wykorzystywana w przypadkach wymagających chirurgicznych zabiegów ortognatycznych do wysuwania żuchwy ku przodowi.
Wielokrotnie była zapraszana na międzynarodowe imprezy naukowe, w roli kluczowego wykładowcy tego zagadnienia.

Estetyka i zharmonizowana budowa szczęk oraz zębów i nowoczesne techniki obrazowania wspomagające diagnostykę, planowanie leczenia i ocenę leczenia w przypadkach łączonego leczenia ortodontyczno-chirurgicznego stanowią kolejne, istotne obiekty zainteresowań dr Palmer.

Dr Palmer jest aktywnym członkiem Angle Society of Europe, była Przewodniczącą Komitetu Naukowego ASE  i piastowała stanowisko Prezesa w latach 2006 - 2008.
Jest także członkiem Europejskiego Towarzystwa Ortodontycznego oraz członkiem - obcokrajowcem Amerykańskiego Towarzystwa Ortodontycznego.
Dr Palmer jest również artystką, interesuje się teorią koloru, równowagi, harmonii i estetyki oraz ich znaczeniem w sztuce oraz ortodoncji.